Лагерьда, татар халкының уеннарына багышлап,  "Авылым сәйләннәре" дип аталган чара узды. Әлеге чарада балалар халкыбызның кызыклы уеннарын уйнадылар, төрле санагычлар, әйтем-мәкальләр әйтештеләр. Афәрин, балалар!

Ал кирәк, гөл кирәк,

Бездән сезгә кем кирәк?

Татар халык уеннарын балалар яратып уйныйлар. 

Балаларның яраткан шөгыльләренең берсе булып, акбур белән асфальтка рәсем ясау  санала. Бүген дә алар төрле төстәге акбурлар белән диңгез төбендәге матурлыкны сурәтләделәр.  Рәсемнәрне бизәүдә үләннәр һәм чәчәкләрне дә файдаландылар.

Балалар лагерьда төрле эш белән мәшгуль. Мәсәлән, шундый эшләрнең берсе - пластилиннан төрле фигуралар әвәләү. Бүген алар, әниләренә дип, кәрзин һәм чәчәк ясадылар. Кул эшләре тәрбиячеләргә һәм балаларның үзләренә бик ошады.

Тәрбияче апалар укучыларга янгын куркынычсызлыгы кагыйдәләрен аңлаттылар; утның җылылык һәм яктылык чыганагы гына түгел, саксыз эш иткән очракта күп бәлә-казаларга сәбәпче булуын , “Янгын - зур фаҗига” икәнен хикәяләр, шигырь, мәкальләр аша төшендерделәр, ут һәм көнкүреш приборлары белән сак, дөрес эш итәргә өйрәттеләр.

Әбиләр һәм бабайлар

Сезгә хөрмәт, ихтирамнар,

Сез булганда матур булып,

Алсу булып ата таңнар.

Сугышта булып арыслан,

Ватанга җиңү яулаган,

Тыныч хезмәттә дан алган,

Һәр ветеран – чын каһарман.

Балаларны сәхнәләштерү эшчәнлеге аша  сөйләм телен үстерүгә, халкыбызның гореф-гадәтләренә кызыксындыру максатыннан, тәрбиячеләр татар халык әкиятләрен укыдылар. Укылган әкият сюжеты буенча балалар импровизация  күрсәттеләр.