Әкиятләрне кем генә яратмый икән! Аларны барыбыз да яратып тыңлыйбыз, карыйбыз, сөйлибез. Әкиятләрдә батырлык, кыюлык, җитезлек, уңганлык, мәрхәмәтлелек, эш сөючәнлек мактала, ә куркаклык, ялган сөйләү кебек начар сыйфатлар хур ителә. Аларда яхшылык начарлыкны һәрвакыт җиңә, явызлык җиңелә.Әйдәгез, бүген әкиятләрне үзебезгә чакырыйк әле. Тылсымлы әкиятләр – хыялга бай: иксез – чиксез диңгезләр, кеше үтә алмаслык кара урманнар, бер төн эчендә ясалган гүзәл сарайлар, җир астындагы гаҗәеп дөнья һ.б. Бу төр әкиятләр күләме буенча да зуррак. Аларда хәрәкәт бик тиз бара, вакыйгалар я бик зурайтылып, я бик кечрәйтелеп бирелә. Тылсымлы әкиятләрдә уйлап чыгарылган образлар бик күп, мәсәлән, убырлы карчык, дию пәрие, су анасы һ. б. Хайваннар турындагы әкиятләр. Бу төр әкиятләрдә катнашучылар – хайваннар. Аларның һәркайсы билгеле бер сыйфатка ия булган: бүре – комсыз, куян куркак, төлке – хәйләкәр һ. б. әкияттәге хайван образлары аша кешеләр арасындагы мөнәсәбәтләр чагыла. Тормыш – көнкүреш әкиятләре. Алар күләм буенча кыска. Бу төр әкиятләр тормышта булган вакыйгаларны чагылдыралар. Тормыш – көнкүреш әкиятләрендә дә саранлык, ялкаулык кебек сыйфатлар тәнкыйтьләнә.