Выпускной — не просто прощание, а начало чего-то большего. Сердца полны воспоминаний, а руки — землёй и саженцем. Сегодня наши выпускники посадили яблони — не просто дерево, а символ  школьной эпохи, дружбы и мечтаний. Каждый удар сердца в такт звонку с урока, каждый смех в коридоре  — теперь живут в этих деревьях. Оно будет расти, как росли вы, наши выпускники. Цвести, как ваши надежды. И приносить  плоды — как ваши будущие победы. Наверное, каждый листочек этой яблони будет шептать следующим поколениям: «Учись, мечтай, растёшь — и не бойся оставлять свой след».

Чыгарылыш-саубуллашу гына түгел, ә ниндидер зуррак нәрсәнең башы. Йөрәкләр хатирәләр белән тулы, ә куллар туфрак һәм үсентеләр белән тулы. Бүген безнең чыгарылыш сыйныф укучылары алмагачлар утырттылар — агач кына түгел, ә мәктәп чоры, дуслык һәм хыяллар символы. Йөрәкнең һәр тибеше шалтырату тактына 
сабак, коридордагы һәр көлү-хәзер шушы агачларда яшиләр. Ул, безнең чыгарылыш сыйныф укучылары, сез үскәнчә үсәчәк. Өметләрегез кебек чәчәк атарга. Һәм җимешләр китерү — сезнең киләчәк җиңүләрегез кебек. Мөгаен, бу алмагачның һәр яфрагы киләсе буыннарга: «Укы, хыяллан, үс — эзеңне калдырырга курыкма», - дип пышылдар.