Юл- яшькә ташлама ясамый, хаталарны кичерми.  Моны өлкәннәр бик яхшы аңлый, әмма, кызганычка каршы, яшь җәяүлеләр  бик игътибарсыз. Кечкенәләр мөмкин булган куркынычны алдан күрергә сәләтле түгел, еш кына юлны  җәяүлеләр өчен билгеләнмәгән урыннан  чыгарга  яраталар. Шушы уңайдан районыбызда  “ Куркынычсызлык өчен бергә көрәшик !”- дигән тема астында ГАИ хезмәткәрләре тарафыннан чара оештырылды. Әлеге чарада мәктәбебезнең җиденче сыйныф укучылары катнашты.Уңышлы гына чыгыш ясап, истәлекле бүләк һәм мактау грамотасы  белән бүләкләндек.Адымнар нык, юллар имин булсын!

2014нче елдан башлап "Сабантуй" яңа форматта -  “Сабантуй” журналы булып чыга башлады. Анда туган телебездә язылган кызыклы шигырьләр, могҗизалы хикәяләр, рәсемле әкиятләр, сканвордлар, комикслар, көлдергечләр белән таныша, шулай ук яраткан шөгыльләребез, хыялларыбыз, уй-фикерләребез белән уртаклаша алабыз.
“Сабантуй” журналы айга ике мәртәбә чыга.

Иң куанычлысы шул – 3б сыйныф укучыларына бу журнал аеруча зур шатлык китерде. Аның 2нче санында алар үзләренең сыйныфташлары Ризванова Галиянең шигырен күреп, 3нче санында Юнысова Алсуның мәкаләсен укып шатлансалар, 4нче санында тагын 3 сыйныфташларының мәкаләләрен күреп сокландылар, сөенештеләр. Гилазова Адилә кошларны ничек сыйлаганнарын, Валеев Азилә мәктәп музеен “баетулары”, Зиннатова Энҗе юл йөрү кагыйдәләренә багышланган әкият күрсәтүләре турында язган. Әфәрин, балалар! Алга таба да шулай дәвам итүегезне телибез! Уңышлар сезгә!!!

     Калган укучыларны да бу журнал белән танышырга һәм дуслашырга чакырабыз!

“Гаилә һәм мәктәп” журналының (№1, 2014) “Остаханә” сәхифәсендә мәктәбебезнең технология укытучысы Әхмәтҗанова Фирдания Әгләмша кызының  “Бисердан чечек” дип исемләнгән саллы гына мәкаләсе басылып чыкты. Котлыйбыз! Киләчәктә сәламәтлек һәм иҗади уңышлар телибез! 

Без 6 нчы класс укучылары «Башлангыч модельләү» түгәрәгенә йөрибез. Анда без бергәләп күлмәк, итәк, җәйге сарафан, мендәр тышлары тегәбез, шул ук вакытта кемнең туган көннәре җитә, шуларны без үзебез торт пешереп билгеләп үткәрәбез. Түгәрәктә без дәрестән соң калып бар эшләрне бетереп ял итеп кайтабыз.

18 нче февраль-сугышчы-интернационалистларны искэ алу коне. Шушы  унайдан узләренен  изге бурычларын Эфганстан жирендэ утәгән Илhам һэм Илhам Гыймадиевларның әниләре  Минжихан апа белән очрашу уткәрелде. Ул узенен чыгышнда укучыларны әти-әнине, туган илне,туган төбәкне яратырга, сакларга ондәде. Шулай ук армия хезмәтенә барып, туган илне саклау һәр егетнен изге бурычы икәнен әйтте.  5-10 сыйныф укучылары катнашында уткән бу очрашу бик мәгънәле, тирән эчтәлекле булды. Очрашу, илебез куге мәнге аяз, әниләрнен күз яше тугелмәсен, киләчәк буын сугыш газабын курмәсен дигән теләктә тәмамланды.

14 нче февраль-Изге Вәли көне. Шушы уңайдан мәктәбебездә матур итеп бизәлгән тартма куелды. Көн дәвамында бу тартма йөрәк төшкән открыткалар белән тулды. Һәм 10а сыйныфы укучылары тартмаларны ачып сыйныфларга таратып йөрделәр. Укучылар белән беррәттән укытучыларга да йөрәкләр яздылар. Бу көнне барысы да бик шат күңелле иделәр.

13 нче февраль көнне Аркадий Гайдар исемендәге тимучылар отряды(10б сыйныфы) ветеран укытучыбыз Шәрәфетдинова Флюрә Һидыят кызына кар көрәргә керделәр.Флюрә апа укучылардан бик канәгать калды. Кемгә дә булса изгелек эшләсәң күңелгә рәхәт булып китә бит ул

Бер күрешү – үзе бер гомер бит,

    Очрашуга сәбәп табылсын.

    Бер-берләрен сагынышкан дуслар

    Күрешергә монда агылсын.

Традицион рәвештә ел саен гыйнвар аенда чыгарылыш сыйныф укучылары - студентлар белән очрашу кичәсе оештыра. Узган атнада мәктәпне тәмамлаган, укуларын югары уку йортларында дәвам итүче студентлар белән очрашу кичәсе үткәрелде. Торле ВУЗларда  белем  алучы студентлар уз тормышлары, уку йортлары турында кызыклы итеп сойләделәр. Кичә студентлар һәм 11 нче сыйныф укучылары арасында бәйге, кунел ачу, уеннар белән тогәлләнде.

Каждый учитель русского языка, да и не только, волнуется, переживает за итоги выпускных экзаменов. И не только потому, что от того, окажутся в его классе непрошедшие порог – заветные 36 баллов (первичный - 16) – или все успешно получат аттестат, зависит и его авторитет среди родителей и коллег. Любой учитель боится за судьбу выпускников.

Именно поэтому по рекомендации РОО 8 февраля в нашей школе был проведён районный семинар учителей русского языка и литературы «Современные технологии в обучении русскому языку и литературе». Хотя день был морозный, но прибыло более 30 русоведов из всех школ района. Программа работы семинара основывалась на выступлении Волковой Ольги Валерьевны, доцента, кандидате наук, зав.отделением общего образования Приволжского межрегионального центра повышения квалификации и профессиональной подготовки работников образования при КФУ. Ольга Валерьевна не только ознакомила собравшихся с новостями ЕГЭ, не только поделилась методами подготовки к итоговой аттестации, но и привезла разработанные ею рабочие тетради для учащихся «Интенсивная подготовка к ЕГЭ по русскому языку». С большой благодарностью учителя приобрели эти сборники не только для себя, но и для класса.

После встречи русоведы смогли задать вопросы по волнующим их темам, касающиеся ГИА и ЕГЭ.

Что знают мои ровесники о войне? О детях войны? Что пережили их детские души? Что перенесли за годы войны? Боюсь, они знали то же, что и я. А знала я немного. Только то, что видела в кинофильмах и читала в книгах.

Какое же было моё удивление, когда я узнала, что в 1941-1943 гг школы в блокадном Ленинграде не закрылись, а продолжали работать. И не могли помешать детям прийти на уроки ни трескучие морозы, ни голод, ни артобстрелы и бомбёжки… Учились и дружили, помогали друг другу, потому что всем было одинаков трудно: родители были на фронте, а многие остались сиротами. И тут я подумал о нас, детях  XXI века. У нас как будто всё в порядке и с питанием, и с одеждой. Родители приобретают всё, что необходимо для современного школьника: компьютер, планшет, гаджет… В школе тебе и жалюзи, чтобы солнышко не припекло, и интерактивные доски, и проекторы, и беспроводной Интернет. А в столовой каждый день новые блюда… Учись – не хочу. Но каждый день в столовой повара принимают обратно тарелки с почти не тронутыми кашей или супом, да ещё в коридоре на подоконниках или прямо на полу можно увидеть выданные на завтрак печенье, вафли. Вот сегодня, например, ученики 5-б Ранил и Ильфир накрошили специально на станок и на пол сыр. Зачем? Вряд ли они смогли бы на этот вопрос ответить. Отправить бы их на недельку в тот блокадный Ленинград!

Стыдно за поведение некоторых подростков. Неужели судьба детей блокадного Ленинграда их ничему никогда не научит?!