Китап – кешенең хәтере, юлдашы, киңәшчесе, ярдәмчесе, укытучысы. Китапсыз халык - тарихсыз халыкка әйләнгән, ә тарихын оныткан халыкның киләчәге өзелгән.

Китапханә ул бик күп мәгълүмат, тарихи ядкарьләр, аң-белем, мәгърифәт тупланган йорт. Үзенә бик күп серләр туплаган китап киштәләре китапханәләрдә генә була. Чөнки меңләгән, миллионлап чыга торган китапларның барысын да шәхси китапханәләргә җыю мөмкин түгел, шуның өчен белемгә омтылган һәр кеше җәмәгать китапханәләренә юнәлә.

Авылыбыз мәктәбе бинасында урнашкан авыл китапханәсенең ишекләре бикләнеп тормый. Төрле яшьтәге кешеләр, үз мәнфәгатьләрен, кызыксынуларын канәгатьләндерер өчен шунда киләләр. Без- бакча балаларының да яраткан урыны ул - авыл китапханәсе.Китапханәче безне яңа кайткан китаплар белән таныштырды. Габдулла  Тукайның әкиятләрен укыды. Бу китаплардан сайлап алып шигырьләр, әкиятләр уку безгә аеруча ошады.  Китаплар дөньясына сәяхәт мавыктыргыч һәм кызыклы булды. Кеше китап укудан ямь табарга өйрәнергә тиеш дигән фикер белән сәяхәтебезне тәмамладык.