Халык бәйрәмнәре  – шул халыкны милләт итеп берләштерә  торган

чараларның  берсе.  Һәр милләтнең үзенә  генә  хас бәйрәмнәре була. Алар

халыкның  милли горурлык, милли хисләр культурасын тәрбияләргә  ярдәм

итеп кенә калмыйлар, ә шул хисләрне кичергән кешеләрдә рухи канәгатьләнү

дә  тудыралар.  Әгәр дә  халык бәйрәмнәре югала, юкка чыга икән, бу инде

аның  рухи байлыклары саега баруын чагылдыра. Халык бәйрәмнәре  һәр

кешенең  йөрәк түрендә  саклана, чөнки  җыр, бию, яңа көйләр башкару,

очрашу – танышулар шушы көннәрдә була.  

Уен  – көлке,  җыр  – бию белән шаулап  – гөрләп торган

Сабантуй, Сөмбелә,  Нәүрүз бәйрәмнәре, аулак  өйләр, каз  өмәләре  үзеңне

башкалар алдында сынатмау, кешеләрдә кире хисләр тудырмау, матурлыкта,

җитезлектә, дуслыкта сынатмау өчен көрәш мәйданына әверелгән. Шушы йола гореф-гадәтләребезне онытмау, дәвам итү максатыннан  23 март көнне мәктәбебездә  “Нәүрүз” бәйрәме үткәрдек. Бәйрәмне тәрбиячеләребез Халитова М.Җ. һәм Фахрутдинова Ф.Р.  1-5 сыйныф укучылары белән оештырдылар.

       Нәүрүз! Бу сүзнең мәгънәсе фарсыча “яңа көн” (нәү – яңа, рүз – көн) дигәнне аңлата. Урта Азиядә, Иранда, Әфганстанда һәм кайбер башка илләрдә бик борынгыдан килгән Яңа елны каршылау бәйрәме ул. Нәүрүз көн белән төн тигезләшкән чорга – 21–22 мартка туры килә. Көнчыгыш календаре буенча әлеге төбәкләрдә язны каршылау язгы чәчү эшләре алдыннан үткәрелә торган халык бәйрәменнән гыйбарәт.

     Идел буе татарлары Нәүрүзне чәчүгә чыгар алдыннан бәйрәм иткәннәр. Мәсәлән, карга боткасын гына алыйк. Ул шулай ук Нәүрүзнең бер өлеше. Аны икенче төрле дәрә яки зәрә боткасы дип йөртелә. Нәүрүз көннәрендә ( ул атна – ун көнгә сузылган) йорттан – йортка кереп “нәүрүз әйтеп” йөрү гадәте булган. Бәйрәм көнне иртән иртүк торып 8–10 кешелек төркемнәргә бүленеп урамнарга балалар чыккан. Алар йорттан – йортка кереп, нәүрүз такмагын укып, яки яттан әйтеп , йомырка, ярма җыеп йөргәннәр. Йорт хуҗалары кичтән үк йомыркаларын төрле төскә буяп куйганнар. Соңыннан балалар бергә җыелып төрле уеннар уйнап, йомырка, ботка ашаганнар. Балалар урамнарны йөреп чыккач, атларга атланып егетләр чыккан. Аларда йомырка җыеп йөргәннәр. Бу күренеш сөрән сугу дип аталган. Яшьләр бергә җыелып уеннар оештырганнар. Арадан иң чибәр, уңган кызны Нәүрүз итеп сайланган. Җыелган халык нәүрүз җырлаган, бәет әйткән. Нәүрүз көнне кешеләр күңелендә гел игелек кенә булырга тиеш. Ул изгелек булып аның үзенә үк кайтачак. Яңа елны ничек каршыласаң, елың шулай үтәр дип уйлау күбрәк шатлану, башкаларга куаныч өләшү теләген уяткан. Кеше үз өстендәге бурычлардан да котылырга тырышкан.

        Бәйрәм барышында укучылар югарыда әйтеп кителгән йолалардан күренешләр күрсәттеләр.  Коймаклар, чәкчәкләр белән уытучыларны һәм укучыларны сыйладылар.

Бәйрәм бик күңелле һәм оешкан төстә узды.